ik ben Karin
CHANGING THE GAME
Samenwerken is geen vanzelfsprekendheid.
Maar wel goud waard!
Toen het spel stilviel, begon het samenspel
Niet tijdens een meeting, leiderschapstraining of achter mijn bureau.
Maar aan het bed van mijn lieve vriendin en teamgenoot, die ongeneeslijk ziek was.
Ons waterpoloteam werd plots een supportteam. Rauw. Echt.
Zonder overleg, zonder rollen, gewoon mensen die er voor elkaar zijn.
Daar, in de kwetsbaarheid, dat moment zette alles in perspectief.
Alles wat ik had geleerd, gedaan en doorleefd als HR Business Partner, teamcoach, stresscounselor en moeder viel samen in één kristalhelder inzicht:
Samenwerking is geen vanzelfsprekendheid.
Maar het kán het wél zijn! Juist als het er echt toe doet.
Ik voelde wat ik zo vaak in organisaties miste.
Geen vergaderafspraken of functietitels,
maar de ware essentie van verbinding en de magie van het samenspel.
Én vooral de impact van échte samenwerking.
Omdat het ertoe doet.
Omdat dáár de ware groeiwinst zit.
Wat ik zie gebeuren in teams en wat ik steeds weer terugkrijg
Ik ben me steeds meer gaan richten op het samen trainen in het samenspel. Niet in theorie, maar in de praktijk.
Wat ik zie, is dat teams opener worden. Er meer rust ontstaat. Gesprekken die al maanden in de lucht hingen, worden eindelijk gevoerd. Mensen luisteren weer écht. Niet om te reageren, maar om elkaar te begrijpen. Er wordt gelachen. Rollen worden duidelijk, verantwoordelijkheden gepakt.
En het mooiste: ik hoor terug wat ik zelf ook zie gebeuren.
“Het is alsof we elkaar weer zien.”
“We komen eindelijk ergens.”
“Het voelt weer als één team.”
“We weten nu hoe we verder kunnen.”
Die beweging: daar begint het!
Van goed naar goud.
Samenwerking is geen vanzelfsprekendheid
maar wel goud waard.
Juist dáár zit wat mij betreft de verborgen groeiwinst voor ondernemers.
In de praktijk zie ik dat teams vaak draaien op losse individuen, terwijl het echte samenspel uitblijft. Samenwerken leer je niet onderweg, het is iets wat je traint. Als team. Dit is wat topsport ons zo mooi laat zien.
Vanuit mijn systemische blik kijk ik altijd naar het geheel. Want alleen als je het team als geheel traint, komt het gehele potentieel echt vrij. Dat vraagt vakmanschap net zoals ik dat zie bij ondernemers in de maakindustrie. Het weten wat er in groepen gebeurt boven en onder tafel. Super interessant!
“The strength of the team is each individual member.
The strength of each member is
the team.”
Playing the game
Wat ik leuk vind aan het spel? Dat moment waarin alles klopt.
Waarin het lijkt te stromen, alsof het allemaal vanzelf gaat. Je hoeft elkaar niks uit te leggen, je voelt elkaar aan. Blikken zeggen genoeg.
En je wéét: we gaan dit doen. We gaan dit winnen, maken, neerzetten.
Samen. Samengaan voor die winst.
En dan… het vieren.
Niet alleen.
Maar met het hele team.
Dat is magisch!
Mijn kompas in sport, werk én leven
Water is mijn element. Van zwemmen in open water tot waterpolo, schaatsen en zelfs ijsbaden, daar laad ik op, daar kom ik tot rust én tot leven.
Mijn man (al meer dan 35 jaar mijn teamgenoot) en onze twee kinderen zijn mijn grootste motivatie in alles.
Familie is voor mij meer dan een woord. Het is mijn grond. Samenbrengen, samenzijn, herinneringen maken, ophalen met een lach én een traan. Het is wie ik ben; een familiemens.
Mijn droom is om met mijn gezin terug te keren naar Nieuw-Zeeland. Het land waar ik in 1991 goud won met mijn waterpoloteam. Hen wil ik het land van de prachtige natuur en sportcultuur laten ervaren.
Leergierig ben ik tot op het bot. Nieuwsgierig, blijven leren, lezen, opleidingen. Mijn familie en gezin worden er wel eens moe van.
Net als in waterpolo houd ik van uitdaging. Om de groei voor mijzelf en als team. Grenzen verkennen, ontdekken wat er nog meer in zit.
En topsport? Ja dit ontsteekt iets in mij, een olympisch vuur dat van binnenuit oplaait, elke keer weer. Ik kan het niet sturen, alleen volgen en ervan genieten.
Wil je meer lezen over mijn passie?
klik hier.
